Çık diye ateşten uzatsan elini

Desen ki gel artık yandığın yeter

Beni berbat zannedip, kendi halini

Sütten çıkmış ak kaşık sandığın yeter

 

Artık zaman bozuldu, bu zaman ahir

Ahiri unutanın her anı zehir

Bizi bizden başkası anlamaz zahir

Olur olmaz herkese kandığın yeter

 

Sen ayrısın, ben ayrı, dünyalar ayrı

Yok, yan yana durmanın kimseye hayrı

Herkes kendi yoluna desek de gayrı

Şu gönlümde bir lahza kaldığın yeter

 

Zehir bildim seni, aslın bal olsa da

Gönüller anlaşır, diller lal olsa da

Kavuşmak imkânsız bir hayal olsa da

Uzaklardan gördüğüm endamın yeter